here, there and beyond.........

ข่าวที่ว่าจีนจะขึ้นค่าเงินหยวนมีมานานแล้ว  น่าจะเป็นจริงในเดือนพฤษภาคมที่จะถึงนี้  จีนเป็นประเทศที่ระบบเศรษฐกิจใหญ่มาก ดังนั้น เมื่อจีนจะขยับค่าเงิน ผลกระทบย่อมสะเทือนไปทั่วทุกประเทศแม้แต่มหาอำนาจอย่างอเมริกาก็ไม่เว้นที่เฝ้าติดตามเรื่องนี้อย่างใกล้ชิด

การขึ้นค่าเงินเข้าใจง่ายๆอย่างเศรษฐศาสตร์แบบชาวบ้านก็คือ เมื่อจีนส่งสินค้าออกไปขายสินค้าของจีนจะมีราคาแพงขึ้นโดยอัตโนมัติ  สินค้าจีนที่เคยถูก จะไม่ถูกอีกต่อไปส่วนจะแพงขึ้นแค่ไหน ขึ้นอยู่กับอัตราของการขึ้นค่าเงินหยวน

ในเมืองไทยเคยได้ยินกันจนเคยชินคือว่า เมื่อใดค่าเงินบาทแข็ง ผู้ส่งออกไทยจะโวย โวยเพราะกำไรที่เคยได้เป็นกอบเป็นกำจะลดลง  พ่อค้าไม่ว่าที่ไหนในโลกเหมือนกันหมดถ้ากำไรลด จะแหกปากโวยทุกครั้งไป เวลาร้องๆดังกว่าผู้บริโภคเสียอีกเพื่อต้องการให้รัฐบาลได้ยิน โดยเฉพาะรัฐบาลไทยจะเงี่ยหูฟังและให้ความสนใจเสมออาศัยข้ออ้างเดิมๆที่ว่า เงินบาทแข็ง สินค้าไทยจะแข่งขันในตลาดโลกไม่ได้จริงส่วนใหญ่แต่ไม่จริงทั้งหมด  ที่จริงแน่คือ กำไรผู้ส่งออกหด..รู้กันไว้

เด็กบ้านนอกอย่างฉันเขาดิน คือ เป้าหมายเพียงไม่กี่แห่งที่รู้จักและต้องการไปเที่ยว ที่เหลือได้แก่วัดพระแก้ว สะพานพุทธ ตึกเก้าชั้นเยาวราช  และ หัวลำโพง จุดเริ่มต้นที่คนชนบทได้เหยียบกรุงเทพฯ   ที่เที่ยวอื่นไม่รู้จัก

เวลาผ่านรวดเร็วมากปีนี้ครบรอบ ๗๑ ปีของเขาดินแล้ว   รู้เพราะไปเขาดินมาอีกเมื่อวานนี้เอง ..อะฮ้า!!!ถ้าเขาดินเป็นคน ฉันเป็นพี่เขาดิน เพราะแก่กว่าสองปี 

ตลอดอายุขัยไปเที่ยวเขาดิน น่าจะไม่เกิน ๑๐ หน  ครั้งแรกถึงครั้งที่เจ็ด จะอยู่ในวัยเด็กถึงกลางคน   สองสามหนสุดท้าย ทิ้งช่วงยาวไม่สิบห้าก็ยี่สิบปี ..  ชัวร์ปึกผิดไปจากนี้ก็ไม่มาก

กิจการทุกอย่างมีการพัฒนา   แต่รถไฟหนึ่ง เขาดินอีกหนึ่งเดินเหมือนเต่าช้ามากมาก