ภาษาวิบัติมันเกิดขื้นแล้วในสังคมไทย
บางคนเรียกว่าภาษาท้ายรถสิบล้อ บางคนว่าไม่ใช่
ภาษาวัยรุ่นตะหาก แต่ไม่ว่าจะเรียกอย่างไร ความจริงก็คือ
ความเปลี่ยนแปลง.... คงไม่ถูกต้องถ้าจะเรียกว่า
เป็นพัฒนาการทางภาษา เรียกเสียใหม่ว่า
เป็นปรากฏการณ์เสื่อมโทรมทางภาษาดูจะสื่อความหมายได้ตรงและกระชับกว่า
ครับ ...ในท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงไม่ว่าในเรื่องใดๆ
ย่อมมีทั้งคนชอบและคนไม่ชอบ แต่จำนวนคนชอบบางครั้ง
ก็มีมากพอสมควร ไม่เช่นนั้น ผู้ผลิตสินค้า
คงไม่กล้านำถ้อยคำแปลกๆมาติดไว้บนตัวสินค้า
ลองดูตัวอย่างข้างล่าง เห็นนำมาเขียนไว้บนกระเป๋าถือ
และกระเป๋าสตางค์แบบแฮนด์เมด พบได้ตามแหล่ง
จำหน่ายสินค้าราคาถูกและตามตลาดนัด
นับเป็นดุลพินิจและความพึงพอใจของผู้ผลิตแต่ละคน คงไม่ถึง
ต้องห้ามลอกเลียนแบบ ถ้าสังคมส่วนหนึ่งไม่ยอมรับ หรือเห็น
ว่าการใช้ภาษาสะใจ ไม่เหมาะสม เมื่อสินค้าของเขาขายไม่ได้
...ก็หยุดทำไปเอง
คิดอย่างไร เห็นอย่างไร เยสหรือ โน ...โหวตเอาเองในใจตาม
ชอบเลยครับ ...



